راهنمای کامل خرید انواع ترمز دوچرخه

با گذشت زمان، دوچرخه ها و همراه با آنها، سیستم ترمز تکامل یافته اند. در ابتدا سیستم ترمز به شکل میله‌ ای بود که در انتهای آن یک تکه لاستیک نصب شده بود و مستقیماً روی چرخ فشار می‌آورد. در حالی که به مرور زمان دانش بشر، ترمزها را به مدل‌های پیشرفته هیدرولیک مدرن حرکت داد که حتی تقریباً مانند ABS دارای کمکی هستند. ما در این مقاله رایج ترین انواع ترمز، راهنمای کامل خرید انواع ترمز دوچرخه، محل استفاده از آنها، مزایا و معایب برای هر نوع را که بر اساس مکانیسم طبقه بندی شده اند شرح خواهیم داد. در ادامه با ما همراه باشید.

ترمز قاشقی (Spoon-style brakes)

این سیستم احتمالاً زمانی اختراع شد که برخی از دوچرخه‌ سواران به این پی بردند که ترمز کردن با پاها همیشه کارساز نیست. در در آن زمان لاستیک توپر رایج بود، ترمز قاشقی صرفاً یک قطعه فلزی بود که روی لاستیک فشار می آورد. پس از آن، برای جلوگیری از پارگی لاستیک، انتهای آن یک قطعه لاستیکی نصب شد. امروزه هنوز هم می‌توانید این مدل را روی دوچرخه‌هایی که معمولاً در کشورهای در حال توسعه برای فروش با قیمت‌های ارزان عرضه می‌شوند پیدا کنید. این مدل ترمز بیشتر برای دوچرخه های شهری و یا قدیمی مورد استفاده قرار می گیرد و مزایای آن قدرت مکانیزم بالا و معایب آن قدرت توقف کم و سبب سایش زیاد در لاستیک جلو است.

 

ترمز قاشقی

ترمز توپی (Coaster brakes)

این نوع ترمز همانطور که از اسمش هم پیداست، در توپی عقب گنجانده شده است و به سادگی با پدال زدن کار می کند. با بهره وری بالا، گسترده است و احتمالاً رایج ترین نوع ترمز نصب شده بر روی دوچرخه های شهری تک سرعته معمولی است، اگرچه با توپی های دنده داخلی نیز جفت می شود. این مدل ترمز بیشتر برای دوچرخه های تک سرعته مورد استفاده قرار می گیرد و مزایای آن استفاده آسان، کارآمدی بالا و نیاز کم به تعمیر و نگهداری میباشد و معایب آن قدرت ترمز متوسط و ندادن اجازه چرخش چندگانه به دوچرخه سوار است.

ترمز توپی

ترمزهای درام (Drum brakes)

فعلا تا به این قسمت از مقاله، درمورد ترمزهای تک سرعته و ترمزهایی که در توپی قرار دارند صحبت کردیم و حال در این قسمت ترمزهای درام را بررسی می کنیم. در این مورد، می‌توانیم مدلی را با الهام از نحوه عملکرد ترمز خودرو، با کالیپرهایی که از داخل به بیرون فشار می‌دهند، ببینیم. عملاً این مدل نیازی به تعمیر و نگهداری ندارد، برخلاف ترمز توپی است که توسط یک اهرم روی فرمان به حرکت در می آید. اصطلاح ترمز درام معمولاً به معنی ترمزی است که در آن کفشک ها روی سطح داخلی درام فشار می آورند. هنگامی که کفشک ها در قسمت بیرونی درام فشار می آورند، معمولاً به آن ترمز گیره ای می گویند . هنگامی که درام بین دو کفشک گیر می کند، مشابه ترمز دیسکی معمولی، گاهی اوقات به آن ترمز درام فشاری می گویند، اگرچه چنین ترمزهایی نسبتاً نادر و کمیاب هستند اما یک نوع مرتبط به نام ترمز نواری از یک تسمه انعطاف پذیر یا “بند” استفاده می کند که در اطراف بیرونی یک درام پیچیده می شود.

این مدل ترمز بیشتر برای  دوچرخه های تک سرعته و موتورسیکلت ها مورد استفاده قرار می گیرد و مزایای آن استفاده آسان و نیاز کم به تعمیر و نگهداری است و معایب آن قدرت کم ترمز است بطوریکه قدرت متوسط در بهترین حالت این مدل ترمزها است.

ترمزهای درام

ترمزهای طوقه (Rim brakes)

برای مدت طولانی ترمزهای طوقه، محبوب ترین انتخاب برای انواع دوچرخه ها بوده است. ترمز از طریق یک جفت لنت ساخته شده از لاستیک یا مواد دیگر انجام می شود که روی لبه طوقه فشار می آورد، صرف نظر از اینکه لبه از کربن یا آلیاژ باشد. علاوه بر این، ترمزهای طوقه به چندین دسته بزرگ تقسیم می شوند که هر کدام دارای تمایل برای نوع خاصی از استفاده هستند. دو نوع فرعی معروف عبارتند از ترمزهای طوقه که از یک نقطه نصب استفاده می کنند و آنهایی که از دو نقطه نصب استفاده می کنند، در حالی که برخی از انواع دیگر ساخته شده اند اما کاربرد چندانی ندارند.

ترمزهای کنسولی (Cantilever brakes)

یکی از اولین ترمزهای طوقه که تا به حال بر روی دوچرخه به کار رفته است، ترمزهای کنسولی است. این ترمز با داشتن یک مکانیسم ساده، از دو بازوی چرخان و کابلی تشکیل شده است که آنها را به هم متصل می کند. آویز در انتهای کابل ترمز، کابل اتصال را می گیرد، بنابراین هنگامی که اهرم کشیده می شود، آویزها دو بازوی چرخان را در یک حرکت از طریق کابل اتصال درگیر می کنند. این نوع ترمز زمانی محبوب شد که دوچرخه‌های کوهستانی رونق بسیار زیادی گرفت. درحال حاضر دوچرخه‌های cyclocross، جاده ای و ارزان قیمت از این نوع استفاده می‌کنند و مزایای آن طراحی ساده و فاصله متعادل و معایب آن قدرت ترمز متوسط و تنظیم سخت است.

ترمزهای کنسولی

V-Brakes

این مدل ترمز، در میان گزینه های معرفی شده، پیشرفت چندانی داشته است و اگرچه به دوره دیگری تعلق دارند اما مزایایی که دارند، آنها را در صدر انتخاب ها قرار داده است. واقعیت این است که آنها نوع بهبود یافته ترمزهای کنسولی هستند. این مدل ترمز بازوهای چرخشی را برای به دست آوردن اهرم بیشتر طولانی کردند و کابل اتصال را به موازات زمین قرار دادند.

V-Brakes

این امر امکان توسعه مدل‌های بسیار کارآمد را فراهم کرد، مانند مدل‌های متوازی الاضلاع شیمانو، که اخیراً استفاده گسترده داشتند. ترمز V نوع پرچمدار ترمز برای دوچرخه های کوهستان بود تا اینکه ترمزهای دیسکی تولید شدند. یک تفاوت کلیدی ترمزهای V با ترمزهای کنسولی در این است که ترمزهای V به اهرم مخصوص خود نیاز دارند. زیرا مسیر طولانی تری را می توان با ان ها طی کرد.

v-brakes

Cyclocross فرصتی برای توسعه مینی ترمز V داد، نسخه ای با اهرم کوتاه تر که با اهرم های دوچرخه جاده ای کار می کند. با این حال، فقط دوچرخه Cyclocross می تواند چنین ترمزی را در خود جای دهد. این مدل ترمز بیشتر برای دوچرخه‌های cyclocross، جاده ای و کوهستانی مورد استفاده قرار می گیرد و مزایای آن قدرت ترمز و مدولاسیون عالی و تنظیم آسان آن است و معایب آن حساس به گرد و خاک بودن.

U-brakes

بر خلاف انواع دیگر ترمزهای ارائه شده تاکنون که نیاز به دو نقطه نصب دارند و از دو قطعه تشکیل شده اند، ترمز U، یک قطعه تک تکه است. همچنین چندین دهه است که وجود داشته و شکل و اصل کار خود را حفظ کرده است و از همان ابتدا، دوچرخه‌های جاده‌ای و شهری از آن‌ها استفاده می‌کردند، ترمزی که تغییر چندانی به خود ندیده است.

u-brakes

نسخه‌هایی که برای دوچرخه‌های جاده‌ای در نظر گرفته شده بودند، همراه با آن‌ها تکامل یافتند، فشرده‌تر، آیرودینامیک‌تر و سبک‌تر شدند، مدل‌های سطح بالا با وزن ۱۰۰ گرم و با استفاده از مواد پیشرفته تولید شده اند، آنها همچنین دارای سختی بالایی هستند و به خوبی برای طوقه های آلیاژی و کربنی کار می کنند. این مدل ترمز بیشتر برای دوچرخه‌های جاده، شهری و BMX مورد استفاده قرار می گیرد و مزایای آن قدرت ترمز عالی، وزن کم و آیرودینامیک بودن آن است و معایب آن حساس به آلودگی و رطوبت و مدولاسیون پایین آن است.

 

FrontBrake

ترمز طوقه هیدرولیک (Hydraulic rim brakes)

نه چندان گسترده ترمز طوقه هیدرولیک، جایگاه ویژه ای برای دوستداران دوچرخه دارد. یکی از مدل هایی که این محصول را نشان می دهد، Magura’s HS است که در ابتدا شبیه ترمز کنسولی است و در هر کولیس یک پیستون دارد که لنت ها را روی طوقه فشار می دهد. یک شلنگ از اهرم به یکی از کولیس ها متصل است، در حالی که شیلنگ دیگر دو کولیس را به هم متصل می کند و مایع هیدرولیک را به طور مساوی توزیع می کند. سازندگان دوچرخه‌های شهری را برای این نوع ترمزها جذاب می‌دانند اما برخی از مدل‌های دوچرخه کوهستان و دوچرخه‌های آزمایشی نیز از آن‌ها استفاده می‌کنند. این مدل ترمز بیشتر برای دوچرخه‌های شهری و کوهستانی مورد استفاده قرار می گیرد و مزایای آن قدرت ترمز فوق العاده و عملاً نیازی به تعمیر و نگهداری ندارد و معایب آن حساس به رطوبت، سایش زودگذر طوقه است.

ترمز طوقه هیدرولیک

ترمزهای دیسکی (Disc brakes)

ترمزهای دیسکی، نشان دهنده اوج ترمز است. آنها به یک کولیس متکی هستند که فقط شامل دو لنت ترمز است و روتور متصل به توپی چرخ را فشار می دهد. از طرفی شامل نکات مثبت زیادی است که ما زیر آنها را در ادامه بیان می کنیم.

  • قدرت ترمز عالی
  • مدولاسیون دقیقی که اجازه می دهد دقیقاً میزان قدرت ترمز مورد نظر راکب اعمال شود
  • قابلیت اطمینان عالی
  • عملکرد خوب در تمام شرایط آب و هوایی
  • بدون سایش طوقه

هنگام استفاده از ترمزهای دیسکی، عاملی که باعث می شود شما را به عقب برگرداند، وزن آنهاست. همچنین، برخی از صداهای دوچرخه، به خاطر آسیب دیدن ترمزهای دیسکی اشاره می کنند، اگرچه آزمایشات گسترده ای انجام نشده است، بنابراین هیچ مدرک قطعی در این زمینه وجود ندارد. با توجه به مکانیزمی که بر آن تکیه می شود، ترمزهای دیسکی می توانند هیدرولیک یا مکانیکی باشند.

ترمزهای دیسکی مکانیکی (Mechanical disc brakes)

مانند ترمزهای طوقه، آنها از یک کابل فولادی استفاده می کنند که لنت های ترمز را از کالیپر می کشد. با این حال، مکانیسم آن ساده است اما قابل اعتماد نیست، زیرا دارای مشکلات معمولی مانند سایش، اکسیداسیون، گیر کردن و غیره است. همچنین، خاصیت ارتجاعی کابل باعث کاهش قدرت دوچرخه می شود. در داخل کولیس، کابل مجموعه‌ای از اهرم‌ها را راه‌اندازی می‌کند و یک پد را به روتور تا زمانی که لنت روتور را روی پد دیگر فشار دهد، نزدیک تر می کند. این در مورد مدل‌های ارزان‌قیمت اتفاق می‌افتد، در حالی که مدل‌های سطح متوسط و رده بالا دارای هر دو پد در حال حرکت هستند.

ترمزهای دیسکی مکانیکی، بیشتر در دوچرخه های کوهستانی و همچنین در دوچرخه های جاده ای و سیکلکراس (cyclocross) وجود دارد. ممکن است حدس زده باشید که آن ها در ابتدا از نوع خاصی از اهرم ترمز استفاده می کنند در حالی که به مرور از نوع دیگری استفاده می کنند. همچنین، باید به این نکته توجه داشت که سایش لنت ها باهم برابر نیست. زیرا، به مرور زمان ممکن است نیاز به تنظیم ترمز باشد. امروزه این مدل ترمز برای انواع دوچرخه کاربرد دارد و مزایای آن قیمت پایین، ساده و تعمیر آسان آن و معایب آن کاهش قدرت ترمز، قابلیت اطمینان کم و سایش نابرابر لنت ها است.

ترمزهای دیسکی مکانیکی
ترمزهای دیسکی مکانیکی

ترمز دیسکی هیدرولیک (Hydraulic disc brakes)

تقریباً اکثر دوچرخه هایی که پیشرفت مهندسی دارند از ترمزهای دیسکی هیدرولیک استفاده می کنند و احتمالاً در سال های آینده، بر اساس وضعیت، روی اکثر دوچرخه ها پیاده شوند. عملکرد آن توسط روغن معدنی یا مایع ترمز که از طریق شلنگ و با فشار دادن اهرم عبور می کند، انجام می شود. هر دو مایع قابل اعتماد هستند. اگرچه روغن ترمز تمایل به گرم شدن بیش از حد دارد اما در داخل کالیپر، لنت های ترمز با فرسودگی خود را تنظیم می کنند. ترمزهای ساخته شده برای دوچرخه سواری شدید حتی دو پیستون برای یک لنت دارند تا قدرت توقف اضافی را فراهم کنند. با وجود اینکه، پیستون‌ها در معرض گل و لای یا شرایط رطوبتی قرار می‌گیرند، گاه به گاه پیستون‌ها گیر می‌کنند اما این مشکلی است که یک سرویس دوچرخه می‌تواند به راحتی آن را برطرف کند. این مدل ترمز بیشتر برای انواع دوچرخه کاربرد دارد و مزایای آن قدرت ترمز فوق العاده، مدولاسیون حساس آن و معایب آن سنگینی آن است.

شما مشتری گرامی می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ترمز دیسکی مکانیکی و ترمز دیسکی هیدرلیک و بررسی تفاوت های آن ها باهم، به مقاله “ترمزهای دیسکی هیدرولیک در مقابل مکانیکی”از وبلاگ دوچرخونه مراجعه فرمایید.

روتورهای ترمز (Brake rotors)

قطر روتورها، بسته به مقصدشان متفاوت است. اندازه ها شامل نسخه های ۱۴۰، ۱۶۰، ۱۸۰ ، ۲۰۳ و حتی ۲۳۰ میلی متری مشخص می شوند که قدرت ترمز و وزن آن همراه با سایز افزایش می یابد. معمولا روتورهای ۱۴۰ میلی متری برای مسابقات کراس کانتری و روتورهای ۲۰۳ میلی متری برای دوچرخه هایی که در سراشیبی حرکت می کنند مناسب هستند.

روتورهای ترمزبرخی از سازندگان مانند Shimano امکاناتی نظیر Ice Technology ایجاد کردند که دارای هسته آلومینیومی است، در حالی که مدل های دیگر دارای فن های اضافی برای افزایش جریان هوا و در نتیجه خنک شدن سریع تر روتور هستند. سایر سازندگان به سراغ روتور شناور رفتند که به معنای حرکت جانبی جزئی روتور است تا در هنگام ترمزگیری بهتر در جای خود بین لنت ها قرار گیرد.

معمولا دوچرخه های جاده ای از روتورهای ۱۴۰ و ۱۶۰ میلی متری استفاده می کنند که یک جفت از یک سایز یا یک جفت ساخته شده توسط دو اندازه هستند. هر ترکیبی قدرت ترمز کافی را بدون بارگذاری بیش از حد وزنه فراهم می کند. دوچرخه‌های کوهستانی کراس کانتری معمولاً از روتورهای ۱۶۰ میلی‌متری استفاده می‌کنند اما برخی از مدل‌ ها از روتورهای ۱۸۰ میلی‌متری یا ۱۴۰ میلی‌متری استفاده می‌کنند. دوچرخه‌های کوهستان تریل و اندرو دارای روتورهای بزرگ‌تر هستند، حداقل ۱۸۰ میلی‌متر و چند مورد شامل روتورهای ترمز عقب ۱۶۰ میلی‌متری هستند. اغلب می توان کالیپرهای ۴ پیستونی را برای یک یا هر دو چرخ پیدا کرد. دوچرخه های دانهیل و فری راید نیز، دارای روتورهای ۲۰۳ میلی متری هستند. زیرا قدرت توقف ضروری است.

پایه کولیس (Caliper mount)

برای اتصال کالیپرها به تنه دوچرخه، چندین استاندارد نصب در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند که شامل IS، PM و Direct Mount هستند و با یکدیگر سازگار نیستند. قرار دادن کولیس در موقعیت تعیین شده و حتی استفاده از پیچ های بلندتر در صورت نیاز الزامی است. برای روتورهای بیش از ۱۶۰ میلی‌متر، آداپتورها استفاده می‌شوند و بسیار مهم است که بدانید پیچ‌هایی که خیلی کوتاه هستند ممکن است به رزوه نصب آسیب برسانند. در ادامه می توانید IS، PM و Flat Mount را به ترتیب مشاهده کنید. همچنین، ممکن است بخواهید این واقعیت را در نظر بگیرید که تنه های هر دوچرخه برای اندازه روتور خاصی طراحی شده‌اند و این اطلاعات برای اطمینان از عملکرد مناسب باید بررسی شوند.

لنت های ترمز (Brake pads)

شکل و اندازه لنت‌های ترمز متفاوت نیست، بلکه فقط موادی که از آن ساخته شده‌اند، متفاوت است. رزین برای لنت‌های ترمز ارزان‌تر استفاده می‌شود که عملکرد ترمز خوب و بی‌صدا را ارائه می‌دهند اما ماندگاری کمتری دارند، به خصوص در شرایط مرطوب. علاوه بر این، لنت های تمام فلزی یا نیمه فلزی وجود دارند که از نظر عملکرد ترمز کمی بلندتر و بهتر هستند اما حتی در شرایط گل و لای و آلودگی یا مرطوب ماندگاری بیشتری دارند. انتخاب پد مناسب به هرکس بستگی دارد، اگرچه برخی روتورها با پدهای خاص بهتر کار می کنند. برخی از تولیدکنندگان، لنت هایی با فن خنک کننده یا هسته آلیاژی در محدوده خود قرار می دهند تا از رسیدن گرما به کالیپر و تأثیر بر روغن ترمز جلوگیری کنند. شما مشتری گرامی می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد لنت های رزین و لنت متال و بررسی تفاوت های آن ها باهم که یکی از انواع لنت های ترمز است، به مقاله مقایسه لنت رزین و لنت متال همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر درمورد انواع لنت ترمز به مقاله راهنمای خرید لنت ترمز دوچرخه از وبلاگ دوچرخونه مراجعه فرمایید.

لنت های ترمزصرف نظر از نوع ترمز، مطمئن شوید که در شرایط کار مناسب است و اگر نیاز به تعویض قطعات مختلف دارد، بلافاصله این کار را انجام دهید. زیرا، سیستم ترمز فرسوده زندگی شما را به خطر می اندازد و می تواند صدمات جدی را برای شما ایجاد کند. امیدواریم این مقاله تا حد زیادی به شما در انتخاب بهترین نوع ترمز دوچرخه کمک کند. این مقاله، راهنمای کاملی از خرید انواع ترمز دوچرخه برای شما است. شما دوست عزیز و وفادار دوچرخونه ای، در صورتی که تجربه ای در زمینه نکات مهم و رایج برای خرید انواع ترمز دوچرخه و کاربردهای آن دارید، در بخش نظرات با ما و سایر دوستان به اشتراک بگذارید. شما مشتری گرامی می توانید به منظور تهیه و خرید انواع ترمز دوچرخه، سیستم ترمزبندی و لوازم جانبی آن، به بخش خرید ترمز دوچرخه از فروشگاه دوچرخونه مراجعه فرمایید.پس در ادامه با همراه باشید.

 

منبع:

https://www.bike-advisor.com/bicycle-brake-guide/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.